Nog één keer Afterparty

by admin

00013-01_04_36_24-still019Theater Merano zal op zaterdag 5 november het stuk Afterparty weer opvoeren in theater het Badhuis. Dit gaat gebeuren in het kader dat het COC Nijmegen haar 45-jarig jubileum gaat vieren. Dit zal deels voor genodigden zijn. Bent u niet één van de genodigden maar u wilt het stuk (nogmaals) zien, dan kunt u via de website van Theater Merano kaarten kopen. Let er wel op dat het om tiental kaarten gaat. Deze kunnen snel uitverkocht zijn. Wees er snel bij want op = op.

Gezocht: een nieuwe speler.

by admin

IMG_7153Theater Merano begint in september met repetities voor een nieuw stuk; The normal heart. Voor dit nieuwe stuk zijn wij op zoek naar een mannelijke speler tussen de 20-35 jaar oud.

Voor meer informatie kijk op theatermerano.nl en/of mail je reactie/vragen naar info@theatermerano.nl

Als speler verwachten we wel een commitment van jou. Zo is het belangrijk dat je echt zoveel mogelijk op de repetitieavonden aanwezig bent en actief meedoet. We repeteren wekelijks op donderdag. Op een locatie in Nijmegen. Inzet en tekst leren in je eigen tijd horen er ook bij. Vanzelfsprekend kun je ook niet gemist worden op de dagen dat we onze voorstelling op de planken brengen. We leveren in principe elk jaar een nieuwe productie af. Met ongeveer 4 uitvoeringen. Tenslotte zijn er nog wat hand- en spandiensten, die we onderling regelen (flyeren bijvoorbeeld).

De bijdrage bedraagt € 25 per maand. Voor studenten/bijstand hanteren we een gereduceerd tarief.

Nog een reactie :-)

by admin

IMG_7153Gisteren (zaterdag 4 juni) heb ik nog nagenoten van jullie toneelvoorstelling. De documentaire ‘I am a woman now’ heb ik gezien evenals het interview met Michiel van Erp. (Marion: http://www.vpro.nl/speel.VPWON_1225774.html)

In vond het ontroerend om het echte verhaal te leren kennen. Deze vrouwen hebben geprobeerd hun droom waarheid te laten worden en hebben het bijna bereikt. Hoe hard ze ook hun best doen, ze worden geen geboren vrouw. En dat is toch wat ze het liefst geweest waren. Ik was blij dat ik eerst de toneelvoorstelling heb gezien en daarna de documentaire.

Dat April Ashely in Engeland een beroemdheid (cultfiguur?) is vond ik op Wikipedia. Ik vond het een triest verhaal dat zij getrouwd is geweest met een man die van haar verleden wist en bij de scheiding krijgt ingewreven dat het huwelijk word ontbonden omdat ze ooit man was. Ze is nu 81. Wat een leven heeft zij gehad. Saai kun je het niet noemen.
Het verhaal van de Duitse vrouw die haar leven is blijven switchen tussen man en vrouw vond ik ook zeer bijzonder.

Wat me aansprak was de scene dat April de zoon van de dokter spreekt. Ze vertelt over de operatie: Au revoir, monsieur. En de volgende dag: Bon jour mademoiselle.

Het thema ouder worden is weer eens in een heel ander daglicht geplaatst. Ik kan me heel goed voorstellen dat bij het verlangen om een vrouw te worden nooit is geland dat daar ook het beeld van een ouder wordende vrouw bijhoort.
Wat mij wel opviel: er gaat veel drank doorheen bij mij geen van deze vrouwen blijft daar ook maar een kilo van aan haar lijf hangen! Elk nadeel heb z’n voordeel?

Dank je wel voor deze prachtige kennismaking waar ik zonder jou nooit bij uit gekomen zou zijn. Als je weer een voorstelling opvoert, laat je het dan weten?

Groetjes, E